مادر دانشگاههای ایران
دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی بنیان نهاده شد و نخستین دانشگاه مدرن ایران به شمار میآید. بسیاری از رشتهها، دانشکدهها و نهادهای علمی و آموزشی کشور از دل آن پدید آمدهاند؛ از همین رو، ایرانیان اغلب آن را «مادر دانشگاههای ایران» مینامند. بااینحال، جایگاه دانشگاه تهران هرگز به آموزش دانشگاهی محدود نمانده است.
نامهای بزرگی از این دانشگاه برخاستهاند؛ از استادان و دانشمندانی که در شکلگیری علم نوین ایران نقش داشتهاند تا نویسندگان، هنرمندان و اندیشمندانی که فرهنگ معاصر کشور را غنا بخشیدهاند. برای نسلهای گوناگون، عبور از سردر این دانشگاه به معنای گام نهادن به فضایی بوده است که اندیشه، پرسشگری و امید در آن جریان دارد.
خیابان انقلاب؛ روبهروی دانشگاه
در برابر سردر اصلی دانشگاه، خیابان انقلاب امتداد یافته است؛ خیابانی که سالهاست چیزی فراتر از یک مسیر شهری به شمار میآید. کتابفروشیها، کتابفروشان خیابانی، پیادهروها و میدانگاههای پیرامون آن، دههها صحنهٔ گفتوگو، اعتراض، تبادل اندیشه و روشنگری بودهاند.
در حافظهٔ جمعی ایرانیان، فضای روبهروی دانشگاه تهران به نمادی از کنشگری سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بدل شده است؛ جایی که صداهای گوناگون، با هر گرایش و باوری، کوشیدهاند شنیده شوند. همین پیوند دیرینه میان دانشگاه و خیابان روبهرویش، این نقطه از تهران را به یکی از نمادینترین مکانهای تاریخ معاصر ایران تبدیل کرده است.
به یاد دانشگاه تهران
این خبرخوان با الهام از همان ارزشهایی ساخته شده است که دانشگاه تهران در ذهن ایرانیان بازمیتاباند: دسترسی آزاد به آگاهی، در کنار یکدیگر قرار دادن صداهای گوناگون و احترام به حق دانستن.
هدف ما گردآوری ساده و بیطرفانهٔ اخبار از منابع گوناگون فارسیزبان است تا خوانندگان خود ببینند، مقایسه کنند، بسنجند و داوری کنند.
انتخاب این نام ادای احترامی است به همهٔ کسانی که در ایران و در تبعید، دانشگاه تهران را نهفقط بهعنوان مجموعهای از ساختمانها، کلاسها و دانشکدهها، بلکه همچون ایدهای در ذهن و زندگی خود حمل میکنند: ایدهٔ رسیدن به روشنایی از راه دانستن.
ما جانب هیچکس را نمیگیریم
برخلاف بسیاری از گردآورندگان اخبار فارسی، این خبرخوان جانب هیچ جریان، رسانه یا دیدگاه خاصی را نمیگیرد. هر رسانهای که به زبان فارسی خبر منتشر میکند و خوراک RSS یا کانال تلگرام در دسترس دارد، میتواند در این مجموعه حضور داشته باشد. اینکه کدام صدا شنیده شود، تصمیمی نیست که ما بهجای خوانندگان بگیریم.
ما به قدرت تشخیص و داوری خوانندگان خود اعتماد داریم. خوانندگان ما میتوانند خود تصمیم بگیرند کدام منابع خبری اعتمادپذیرند، کدام دیدگاهها ارزش دنبال کردن دارند و چه اخباری برایشان اهمیت بیشتری دارد.
هر خواننده میتواند منابع مورد نظر خود را انتخاب کند و با تبدیل شدن به سردبیر روزنامهٔ شخصی خویش، تجربهٔ خبرخوانی را کاملاً مطابق نیازها، علایق و اولویتهای خود شکل دهد.